Otwórz sobie drzwi do kariery programisty     |        Wybierz swoją ścieżkę kariery w IT!     |       Zacznij naukę z 30% rabatem

2 dni 01 godzin
close
Cart icon
User menu icon
User icon
Skontaktuj się z nami:
+48 888-916-333
Lightbulb icon
Jak to działa?
FAQ icon
FAQ
Contact icon
Kontakt
Terms of service icon
Regulamin zakupów
Privacy policy icon
Polityka prywatności
Zdjęcie główne artykułu.

Najważniejsze notacje programistyczne

Notacja programistyczna to sposób w jaki zapisujemy elementy kodu. Sposób w jaki nazywamy zmienne, funkcje, klasy itp.

Nazwę każdego z tych elementów można przecież zapisać na wiele sposobów. Możesz w nazwie zmiennej użyć małych liter albo dużych liter. Możesz poszczególne słowa w nazwie oddzielić podkreśleniami albo w ogóle ich nie oddzielać. Najważniejsza jest konsekwencja - jeśli przyjmiesz jakiś sposób nazywania elementów w kodzie to stosuj go wszędzie.

Popatrzmy więc teraz na kilka popularnych notacji.

camelCase

Ta notacja wizualnie przypomina garb wielbłąda (stąd bierze się jej nazwa). Wszystkie słowa, z wyjątkiem pierwszego, zaczynają się od wielkiej litery. Nie ma też nigdzie spacji. Przykłady:

accountList
firstNumber
itemsCounter
configureTestingModule

Ta bardzo popularna notacja używana jest w niezliczonych projektach oraz językach programowania.

PascalCase

Ta konwencja różni się od camelCase jednym szczegółem - wszystkie słowa zaczynają się od dużej litery. Oto kilka przykładów:

AppComponent
ShoppingCartComponent
AppRoutingModule

To także bardzo popularna notacja. Dość często się jej używa np. do zapisywania nazw klas.

snake_case

Ten sposób zapisu ma przypominać węża choć do tego trzeba trochę wyobraźni. W każdym razie mamy słowa z małych liter oddzielone za pomocą dolnego podkreślenia. Popatrzmy na przykłady:

my_var
get_random_number
create_account_list

Ta notacja jest dość często używana w bardzo popularnym języku Python. Istnieją różne odmiany tej notacji. Na przykład nazwy stałych w języku PHP albo Java często się zapisuje tak:

EVN_NAME
TAX_VALUE

Różnica oczywiście polega na tym, że używamy wielkich liter zamiast małych.

kebab-case

To też jakaś odmiana snake_case. Długo można by się zastanawiać nad tym, skąd się wzięła nazwa tej notacji ale to nie ma większego znaczenia. Lepiej popatrzmy na przykłady:

text-decoration
get-user-info
article-list

Zamiast dolnego podkreślenia mamy po prostu zwykłą kreskę. Ten sposób zapisu używany jest m.in w adresach URL oraz we właściwościach CSS.

Notacja węgierska

Ta notacja ma raczej znaczenie historyczne choć w pewnych środowiskach jest wciąż używana. Specyfika notacji węgierskiej polega na tym, że w nazwie podajemy typ danych jaki będzie przechowywany w zmiennej. Najlepiej od razu przejść do przykładu:

strUserName

Tutaj słowo str sugeruje, że zmienna będzie przechowywać dane typu string. Kolejny przykład:

iAge

Tu z kolei litera i sugeruje, że zmienna przechowuje wartości typu integer czyli liczby całkowite. Jak widzisz w tej notacji zawsze na początku podajemy typ danych a potem konkretną nazwę zmiennej. Szczerze mówiąc ten sposób zapisu jest obecnie już rzadko stosowany. Potraktuj to więc bardziej jako ciekawostkę.

Która notacja jest lepsza?

Żadna! Albo inaczej - każda jest tak samo dobra jak pozostałe. Istnieją badania, które sugerują lepszą czytelność pewnych notacji. Z tym, że w praktyce nie ma to większego znaczenia a wybór konkretnej notacji jest głównie kwestią preferencji. Najważniejsza jest tu konsekwencja w nazywaniu elementów.

Jeśli piszesz kod dla siebie to wybierze taką notację, która ci najbardziej odpowiada. A jeśli dołączysz do zespołu to i tak musisz się dostosować do narzuconych standardów. I to cała filozofia jeśli chodzi o korzystanie z różnych notacji programistycznych.